IGR: 0231. Versión: 55. Rima: ó+estróf.. Hemistiquios 50.
Veiga de Forcas (ay. Pedrafita do Cebreiro, p.j. Lugo, ant. Becerreá, Lugo, España)
¡Aimería, Aimería, das montañas de León,
de siete hijas que has tenido ninguna te fue varón.
¡Reventaras tu con ela xunto do teu corazón!
Y salió la más pequeña, con licencia da maior:
Cállese ustede, mi padre, no eche esa[s] maldiciós,
que `o iré servir al rey como si fuera un varó.
Eso non pode ser, filla, i-eso non pode ser, non,
te-los olliños pequenos, te destinguen de varó.
Estes olliños, mi padre, revolverlos i-a traición,
yo iré servir el rey como si fuera un varó.
Eso non pode ser, filla, i-eso non pode ser, non,
te-las perniñas pequenas, te destinguen de varó.
Estas perniñas, mi padre, media larga y pantalón,
yo iré servir al rey como si fuera un varó.
Eso non pode ser, filla, i-eso non pode ser nonhe,
te-los braciños pequenos, te destinguen de varó.
Estes braciños, mi padre, para xogar la armación,
yo iré a servir el reye como si fuera un varó.
Leva, meu filliño, leva, leva a dama a nadar,
que si ela éche mujer no se ha querer desnudar.
Ya tenía un pie descalzo y otro para descalzar,
cartas le venían, cartas, cartas de grande pesar,
que tiene a su padre muerto, su madre para enterrar.
Quedaráste con Dios, rey, con Dios te deixo quedar,
que siete anos te servió una doncella reial.