Xan Guindán v1

IGR: 0883. Versión: 1. Rima: pareados. Hemistiquios 68.

Terroso (ay. Vilardevós, p.j. Verín, Ourense, España)

Xan Guindan querse casar,    non ten a muller buscada,
foille faelo amor    á filia da tía Xuana.
Buenas noites, tía Xuana,    i-onde lie vai a rapaza.
Foi busca-lo gas prá noite    xa me parece que tarda.-
Entrou a menina    pola porta para dentro.
Buenas noches, Xan Guindan,    tráigote no pensamento.
Tu diralo de risas,    pero eu dígocho de veras
hai un ratiño que estou    a quecer eiquí as canelas.
E logo tes muito frío.    Nunca Dios tanto me dera.
¿Lo quen cho dixo?    Díxocho o Noso Señor.
Eu sonche soliño,    non teño con quen partir,
Teñ`unha cabra moi boa,    que trougo cuatro cabritos,
Vendinos por cuatro duros,    teñóos guardados prá voda.
Eu casar ben me casaba,    pero tamén che hei cuntan
Teñ`os zapatos todos rotos    i o paño todo furado,
Fixeron as municións    como o uso acostumbrado,
I o cura logo Has leu    no ofretorio da misa
O padrino i a madrina    i o cura i o sancristán
A nena era noviña    i o pañuelo inda servía
O Xan Guindan quedou teso    com` as vergas do cañizo,
Alerta, alerta, mociñas,    as que seades bonitas,

Bibliografía:
Recitada por un informante anónimo. Recogida por Dorothé Schubarth, 1981. (Archivo: CPG; Colec.: Schubarth-Santamarina). Publicada en Cancioneíro, vol. V, p. 34 y CPG V 1988, p. 34. Reeditada en Forneiro 2000, pp. 152-153.